این پست آخرین پست پازل زندگی است.
راه من و تو از هم جدا شد.
ما 7 سال و 2 هفته و 3 روز با هم بودیم... رفیق سختی و خوشی هم بودیم...رفیق شادی و غم هم بودیم....نه تنها رفیق غم ، حتی تو غصه هم شریک بودیم...آخه بار غصه بیشتر از غم است...
به آخر راه رسیدیم...
دلیل جدایمون اونی نیست که همیشه فکر میکردیم و ازش میترسیدیم...غیرمستقیم به مشکلات مالی ربط داره و مستقیمش به ...
مطرح کردن دلیل جداییمون هردوی ما رو آزار میده...میدونم که متوجه میشین.
هرچی فکر کردم دیدم اینجا یه خونهی دو نفره بود و میمونه...شاید تو زیاد نمینوشت اما حضورش خیلی خیلی قوی بود...حضورش تو تموم زندگیم قوی بود...اگر روزی روزگاری دوباره زندگیمون به هم گره خورد اینجا مینویسیم.
من دارم وسایلم رو جمع میکنم و میرم یه خونه دیگه. اگه کسی دوست داشت باز هم همراهم باشه میتونه یه ایمیل به من بزنه تا آدرسم رو بهش بدم.
دلیل تأخیر در اعلام هم این است که دوست داشتم اگه قطعی شد خبر بدم.
از همتون ممنونیم.چه اونایی که دوست بودند و چه اونایی که هر چند وقت یه بار یه سر میزدن و میرفتن. از همه ممنونیم.
* یکی از علایق مشترک "من "و " تو " پازل است. یادته ؟!!
** این وبلاگ آرشیو ندارد.
پست الكترونيك
آرشيو مطالب
آلوچه خانم
این وبلاگ عنوان ندارد
اینجا ایران من زن
اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است
پرپری
تأملات نابهنگام
تجربه های آزاد
تقویم صبورا
تلخ نوشته ها
تمشکی و مهربان همسر
ثنا و نیایش
جاودانه ها
جسی و مرینوس
چند قدم نزدیک تر به خدا
دل نوشته های یک مادر و برادر کوچکترش
دنیای ماریلا
دوکلمه حرف
رز سفید
روستايي به نام قلبستان
رونیکا
روی میز آشپزخانه
زندگی یعنی همین
ساروی کیجا
سبکباران
سیاه , سپید,خاکستری
شراگیم
صمیم
عسل تلخ
عشق - آرامش - زندگی
عشق ابدی
عقاید یک دلقک
علیرضا خطیبی
فردایی بهتر و بهتر
قرینه ی من
قله نشین
گفته ها و ناگفته های یک دل تنها
گلبانو
لاله و مهدی
لبخند پنبه ای
مارتیا
ماهی سیاه کوچولو
مسافر دره سبز
ملودی
من هستی
من و آقای همسر
من و تو
ميخواهم بنويسم
نازخاتون
نازی و نخود و فندق
نرجس
نیروانا
هدیه ناب خدا
هیس و جیغ
وقایع اتفاقیه
یادداشت های یک دختر ترشیده
یادداشت های یک روانی
یه جای دنج
مریم
ای که تویی همه کسم ،بی تو میگیره نفسم
تمومش کن
بال و پرم بودی خبر نداشتی
سلام آخر
آهنگی که نباید گوش بدم
تمام پیوند ها
امکانات
